hŏmuncĭo — Lewis & Short
hŏmuncĭo, ōnis, m.dim.id.,
ego homuncio hoc non facerem?Ter. Eun. 3, 5, 42:
homuncio hic, qui multa putat praeter virtutem homini cara esse (opp. deus),Cic. Ac. 2, 43, 134: (Augustus Horatium) inter alios jocos homuncionem lepidissimum appellat, Suet. Vit. Hor.; Sen. Ep. 116, 6:
quadringenta tibi si quis deus aut similis dis homuncio,Juv. 5, 133.