hŏnesto — Lewis & Short
hŏnesto, āvi, ātum, 1, v. a.id.,
quod non dignos homines honore honestatos videbam,Sall. C. 35, 3 Kritz.:
tantam laudem, quantā vos me vestris decretis honestatis, nemo est assecutus, Cic Cat 4, 10, 20: Saturnini imagine mortem ejus honestare,id. Rab. Perd. 9, 24; id. Sull. 29, 81; id. Off. 1, 39, 139:
haec famigeratio Te honestet, me autem collutulet,Plaut. Trin. 3, 2, 67:
ad eum augendum atque honestandum,Cic. Off. 2, 6, 21:
a quibus, si interdum ad forum deducimur, si uno basilicae spatio honestamur, diligenter observari videmur et coli,are honored by being accompanied through the basilica, id. Mur. 34, 70:
summi viri Gracchorum et Flacci sanguine non modo se non contaminarunt, sed etiam honestarunt,id. Cat. 1, 12, 29:
quem vultus honestat, Dedecorant mores,Claud. Laud. Stil. 1, 26; cf.:
arma auro et argento distincta corpus rarae magnitudinis honestabant,Curt. 8, 44, 7:
ingens corpus erat (Navii), et arma honestabant,Liv. 26, 5, 16.—
nec domo dominus, sed domino domus honestanda est,Cic. Off. 1, 39, 139:
L. Pauli currum rex nobilissimus Perses honestavit,id. Cat. 4, 10, 21:
caput (avis) plumeo apice honestante (with distinguere),Plin. 10, 2, 2, § 3; cf. Curt. 8, 13:
formam pudor honestabat,id. 6, 2; 3, 6 fin.:
exornatio est, qua utimur rei honestandae et locupletandae causa,adorn, Auct. Her. 2, 18, 28; Plaut. Stich. 2, 1, 7.