hŏnestus — Lewis & Short
hŏnestus, a um, adj.honos, honor, qs. furnished or clothed with honor,
I full of honor, honorable.
I Regarded with honor, enjoying respect or consideration, honored, distinguished, honorable, respectable, noble, = honoratus:
qui me honore honestiorem fecit,Plaut. Capt. 2, 3, 32: cum honos sit praemium virtutis judicio studioque civium delatum ad aliquem;
qui eum sententiis, qui suffragiis adeptus est, is mihi et honestus et honoratus videtur, etc.,Cic. Brut. 81, 281:
satis honestam honoratamque imaginem fore,Liv. 36, 40, 9: magnus atque honestus, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 4; cf.:
salvi et honesti,id. ib. 11, 2, 2:
honestus homo et nobilis,Cic. Mur. 36, 75:
cum honesto aliquo homine,id. Fam. 16, 9, 4:
amplae et honestae familiae,illustrious and honorable families, id. Mur. 7, 15; cf.: homines honestis parentibus ac majoribus nati, id. Fragm. ap. Quint. 11, 1, 85:
bonis parentibus atque honesto loco natus,id. Tusc. 5, 20, 58:
cum Sabinas honesto ortas loco virgines rapi jussit,id. Rep. 2, 7:
loco natus honesto,Caes. B. G. 5, 45, 2:
Polla, Nursiae honesto genere orta,Suet. Vesp. 1:
equite Romano in primis honesto et ornato,distinguished, eminent, Cic. Fam. 13, 14, 1; 13, 31, 1:
eques Romanus,id. ib. 13, 62; cf.:
erant complures honesti adulescentes, senatorum filii et ordinis equestris,Caes. B. C. 1, 51, 3:
publicani, homines honestissimi atque ornatissimi,Cic. de Imp. Pomp. 7, 17:
homo honestissimus,Caes. B. G. 1, 53, 6:
milites honestissimi sui generis,id. B. C. 1, 20, 1:
virginis honestae vaticinatione,Suet. Galb. 9 et saep.:
quia deus auctor culpae honestior erat,Liv. 1, 4, 2:
tam grave, tam firmum, tam honestum municipium,Cic. Fam. 13, 4, 2:
honestissimus conventus,Quint. 1, 2, 9:
ut honestiore judicio conflictere?more honorable, Cic. Quint. 13, 44:
dies honestissimus nobis,id. Fam. 1, 2, 2:
atque erit illa mihi mortis honesta dies,Prop. 3 (4), 21, 34.
honesta paupertas,Vell. 129, 3:
omnium honestarum rerum egens,not able to live suitably to his rank, Sall. J. 14, 17: honestis manibus omnia laetius proveniunt, i. e. of generals (cf. shortly before:
ipsorum tunc manibus imperatorum colebantur agri),Plin. 18, 3, 4, § 19.—As substt.
1 hŏnestĭōres, um, m., men of noble birth:
qui hominem castraverit ... sive is servus sive liber sit, capite punitur: honestiores publicatis bonis in insulam deportantur,Paul. Sent. 5, 23, 13; 1, 21, 4 sq.;
opp. humiliores,id. ib. 5, 25, 1 sq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 1, 2, 2; 8, 4, 2.—
2 hŏnestum, i, n., honorable conduct, morality, virtue:
nec honesto quicquam honestius,Cic. Fin. 4, 7, 25:
rigidi servator honesti (Cato),Luc. 2, 389.
II Bringing or deserving of honor, honorable, respectable, creditable, worthy, virtuous, decent, proper, becoming.
A In gen.:
ut (civium vita) opibus firma, copiis locuples, gloria ampla, virtute honesta sit,Cic. Att. 8, 11, 1:
in convivio moderato atque honesto,id. Mur. 6, 13:
aequa et honesta postulatio,id. Rosc. Am. 2, 7:
honestum ac probabile nomen,id. Caecin. 25, 71; cf.:
ut honesta praescriptione rem turpissimam tegerent,Caes. B. C. 3, 32, 4:
causas abeundi quaerat honestas,Lucr. 4, 1181:
certatio,Cic. Lael. 9, 32:
honestam rem actionemve aut non suscipere aut, etc.,id. ib. 13, 47:
res, causa (opp. turpis),Auct. Her. 1, 3, 5; cf.:
honesta res dividitur in rectum et laudabile,id. 3, 2, 3:
hominum honestissimorum testimoniis non credere,Cic. Verr. 2, 1, 49, § 128; id. Rosc. Am. 6, 16:
homines honestissimi,id. ib. 17, 49:
quod omnium sit votum parentum, ut honestiores quam sint ipsi, liberos habeant,Quint. 1, 1, 82:
soror,virtuous, chaste, Hor. S. 2, 3, 58:
vita honestissima,Cic. Rosc. Am. 17, 48; so in sup.:
labor,Quint. 12, 7, 10:
praecepta,id. 12, 2, 27:
testimonia,id. 5, 11, 37:
vitae instituta sic distant, ut Cretes et Aetoli latrocinari honestum putent,Cic. Rep. 3, 9:
honestum quibusdam rapto vivere,Quint. 3, 7, 24:
honestius est de amicorum pecunia laborare quam de sua,Cic. Fam. 13, 14, 2:
ut neque rectum neque honestum sit, nec fieri possit, ut, etc.,id. Lael. 21, 76:
honestum et rectum,id. ib. 22, 82:
honestum id intellegimus, quod tale est, ut, detracta omni utilitate, sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit jure laudari,id. Fin. 2, 14, 45; cf. id. Inv. 2, 53, 159; id. Leg. 1, 18, 48:
si maritus uxorem suam in adulterio deprehensam occidit ... non inique aliquid ejus honestissimo calori permittitur, Mos. et Rom. Leg. Coll. 4, 10, 1: mores honestos tradere,Juv. 6, 239.—As subst.: hŏnestum, i, n., honesty, integrity, virtue (cf.:
honor, virtus, etc.): quandoquidem honestum aut ipsa virtus est aut res gesta virtute,id. Fin. 5, 23, 66; cf.:
sive honestum solum bonum est, ut Stoicis placet, sive quod honestum est, id ita summum bonum est, ut, etc.,id. Off. 3, 3, 13; 1, 4, 14:
formam quidem ipsam et tamquam faciem honesti vides,id. ib. 1, 5, 14:
omnis honesti justique disciplina,Quint. 12, 2, 1:
honesti praesens imago,id. 12, 1, 28:
quo (honesto) detracto quid poterit beatum intellegi?Cic. Tusc. 5, 15, 45:
de honesto ac bono,Quint. 2, 2, 5:
honesta ac turpia,Cic. Leg. 1, 16, 44; 1, 17, 46:
honestis similia sunt quaedam non honesta,id. Ac. 2, 16, 50:
in eodem pectore nullum est honestorum turpiumque consortium,Quint. 12, 1, 4:
de honestis, justis, utilibus quaestiones,id. 3, 6, 41.—Prov.:
honesta mors turpi vita potior,Tac. Agr. 33:
imponit finem sapiens et rebus honestis,Juv. 6, 444:
honestus rumor alterum est patrimonium,Pub. Syr. 217 Rib.—
B In partic., of personal appearance, noble, fine, handsome, beautiful (mostly poet.):
ille erat honesta facie et liberali,Ter. Eun. 4, 4, 15; 2, 1, 24; cf.: ita me di ament, honestus est. id. ib. 3, 2, 21:
erat forma praeter ceteras honesta,id. And. 1, 1, 96:
facies,Suet. Tib. 68:
caput,Verg. A. 10, 133; id. G. 2, 392:
asini,Varr. R. R. 2, 6, 2:
(equi),Verg. G. 3, 81:
ager honestior,Varr. R. R. 1, 4, 2:
tunc ora rigantur honestis Imbribus (i. e. lacrimis),Stat. Th. 2, 234.—As subst.: hŏnestum, i, n., beauty:
nec, si quid honesti est, jactat habetque palam, quaerit, quo turpia celet, = si quid pulchri habent,Hor. S. 1, 2, 84.—Hence, adv.: hŏ-nestē.
1 (Acc. to I.) Honorably, nobly (very rare):
honeste natus,of noble birth, Suet. Aug. 43.—Far more freq. and class.,
2 (Acc. to II.) Decently, becomingly, properly, creditably, virtuously:
neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes,Plaut. Merc. 2, 3, 69; id. Rud. 2, 3, 77:
sic volo Te ferre (aquam) honeste, ut ego fero,id. ib. 2, 5, 7:
unde Mundior exiret vix libertinus honeste,Hor. S. 2, 7, 12:
ut videamur vestiti esse honeste,Varr. L. L. 8, § 31 Müll.:
(Lucretia) tum quoque jam moriens, ne non procumbat honeste, Respicit,Ov. F. 2, 833:
(Caesar) sinum ad ima crura deduxit, quo honestius caderet,Suet. Caes. 82; Lucil. ap. Non. 427, 26:
valde se honeste gerunt,Cic. Att. 6, 1, 13:
honestius hic, quam Q. Pompeius,id. Off. 3, 30, 109:
quae in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fiunt honestissime,id. Lael. 16, 57:
aliquid recte honesteque dicere,id. Rep. 1, 2:
beate et honeste vivere,id. ib. 4, 3:
honeste vivere (opp. turpiter),Quint. 5, 10, 24:
facere ac dicere (opp. turpiter),id. 11, 1, 14; 10, 5, 13:
tam jejuna fames, cum possit honestius tremere, etc.,Juv. 5, 10. iste quidem veteres inter ponetur honeste, fairly, properly, Hor. Ep. 2, 1, 43:
fastigium nunc honeste vergit in tectum inferioris porticus,Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, 14.