hostĭcus — Lewis & Short
hostĭcus, a, um, adj.hostis.
not in Cic. or Cæs.): ager,Liv. 44, 13:
tellus,Ov. P. 1, 3, 65:
moenia,Hor. C. 3, 2, 6:
vindemia,Ov. F. 4, 893:
manus,Plaut. Capt. 2, 1, 49; 2, 2, 61:
ensis,Hor. S. 1, 9, 31:
incursiones, Col. praef. § 19: tumultus,Flor. 3, 10, 17.—In neutr. as subst.: hostĭcum, i, the enemy's territory:
castra in hostico incuriose posita,Liv. 8, 38, 2:
raptae ex hostico messes,Plin. Pan. 29, 3:
transire in hosticum,Eum. Pan. ad Constant. 13; also enmity:
hosticum spirare,Tert. Mag. 35.—
hosticum hoc mihi domiciliumst, Athenis domus est,Plaut. Mil. 2, 5, 40.