immortālĭtas — Lewis & Short
immortālĭtas (inm-), ātis, f.immortalis,
salvos sum: inmortalitas mihi datast,Plaut. Merc. 3, 4, 18: quae Socrates supremo vitae die de immortalitate animorum disseruisset, Cic. de Sen. 21, 78:
vita beata nullā aliā re nisi immortalitate cedens caelestibus,id. N. D. 2, 61, 153.—In plur.:
vide igitur, ne virtutibus hominum isti honores habeantur, non immortalitatibus,to their immortal natures, Cic. N. D. 3, 18, 46.—
non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur,Cic. de Sen. 20, 74:
jam tum inmortalitatis virtute partae fautor,Liv. 1, 7, 15:
emit morte immortalitatem,Quint. 9, 3, 71:
mihi populus Romanus aeternitatem immortalitatemque donavit,Cic. Pis. 3, 7:
gloriae,id. de Sen. 23, 82:
aliquid immortalitati commendare,id. de Or. 2, 9, 36:
aliquid immortalitati tradere,id. ib. 3, 16, 60. —*
mihi immortalitas parta est, si, etc.,Ter. And. 5, 5, 4.