impertio — Lewis & Short
impertio (inp-; also impartio,
Liv. 38, 36), īvi or ĭi, ītum (oldI fut. impertibis, Nov. ap. Non. 27, 33; Com. Fragm. v. 12 Rib.), 4 (also in the dep. form im-pertior; inf. impertiri, Ter. Ad. 3, 2, 22; Verg. Cat. 15; App. M. 3, p. 215 al.), v. a. in-partio, to share with another, to communicate, bestow, impart a thing (class.; a favorite word of Cic.; cf. communico, participo, partior).—With dat.:
si quam praestantiam virtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis,Cic. Lael. 19, 70:
oneris mei partem nemini impertio,id. Sull. 3, 9:
te exorabo, ut mihi quoque et Catulo tuae suavitatis aliquid impertias,id. de Or. 2, 4, 16:
imperti etiam populo potestatis aliquid,id. Rep. 2, 28; id. Fragm. ap. Non. 37, 27:
si aliquid impertivit tibi sui consilii,id. Fam. 5, 2, 9:
unum diem festum Marcellis,id. Verr. 2, 2, 21, § 51:
dolorem suum nobis,id. Att. 2, 23, 2: molestias senectutis suae vestris familiis, id. Fragm. ap. Non. 37, 25 (Rep. 5, 8 Mos.):
Terentia impertit tibi multam salutem,salutes thee heartily, id. Att. 2, 12, 4:
hominibus indigentibus de re familiari,id. Off. 2, 15, 54:
talem te et nobis impertias,wouldst show, id. Rosc. Am. 4, 11:
a te peto, ut aliquid impertias temporis huic quoque cogitationi,id. Att. 9, 11, A, 3:
tantum temporis huic studio,id. Balb. 1, 3:
aures studiis honestis,Tac. A. 14, 21:
aliquid suorum studiorum philosophiae quoque,Cic. Fin. 5, 2, 6: meum laborem hominum periculis sublevandis, id. Mur. 4, 8:
aliis gaudium suum,Liv. 27, 51, 4:
conjugibus liberisque tam laetum nuntium,id. 27, 51, 7.— With ad:
nihil tuae prudentiae ad salutem meam,Cic. Att. 3, 15, 7:
(ignis) ceteris naturis omnibus salutarem impertit et vitalem calorem,id. N. D. 2, 10, 27.—In pass.:
huic plausus maximi, signa praeterea benevolentiae permulta a bonis impertiuntur,Cic. Att. 2, 18, 1:
viro forti collegae meo laus impertitur,id. Cat. 3, 6, 14:
pro his impertitis oppugnatum patriam nostram veniunt,i. e. for these favors, benefits, Liv. 21, 41, 13. —Absol.: quibus potest, impertit, Lucil. ap. Non. 37, 22:
si quid novisti rectius istis, candidus imperti: si non, his utere mecum,Hor. Ep. 1, 6, 68.—
II Transf.: aliquem aliqua re, to make one a sharer or partaker in any thing, to present him with (very rare;
not in Cic.): advenientem peregre erum suum Stratippoclem Salva impertit salute Epidicus,greets, wishes health, Plaut. Epid. 1, 2, 23:
Parmenonem suum plurima salute,Ter. Eun. 2, 2, 40; cf. Plaut. Ps. 1, 5, 40:
obsecret, se ut nuntio hoc impertiam,id. Stich. 2, 1, 27:
neque quemquam osculo impertiit, ac ne resalutatione quidem,Suet. Ner. 37:
solos numquam donis impertiendos putavit,id. Aug. 25:
reliquit eum nullo praeter auguralis sacerdotii honore impertitum,id. Claud. 4.— Pass.:
doctrinis, quibus puerilis aetas impertiri debet,Nep. Att. 1, 2.— In dep. form:
cesso eram hoc malo impertiri propere?Ter. Ad. 3, 2, 22.