impūrus — Lewis & Short
impūrus (inp-), a, um, adj.2. inpurus,
impurae matris prolapsus ab alvo,Ov. Ib. 223.—
impudens, impurus, inverecundissimus,Plaut. Rud. 3, 2, 38:
in his gregibus omnes aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur,Cic. Cat. 2, 10, 23:
persona illa lutulenta, impura, invisa,id. Rosc. Com. 7, 20:
o hominem impurum!Ter. Ad. 2, 1, 29: impuri cujusdam et ambitiosi sententia, Cic. Lael. 16, 59:
cum impuris atque immanibus adversariis decertare,id. Rep. 1, 5:
(dux) audax, impurus,id. ib. 1, 44:
impurus et sceleratus,id. Att. 9, 15 fin.:
erat hic Corinthia anus haud impura,tolerably decent, Ter. Heaut. 4, 1, 16:
homo haud impurus,id. Eun. 2, 2, 4:
libidine omni,Petr. 81.—Comp.:
quis illo qui maledicit impurior?Cic. Phil. 3, 6, 15.— Sup.: omnium non bipedum solum, sed etiam quadrupedum impurissimus, Auct. Or. pro Dom. 18, 48.—
lingua,Sen. Ep. 87 med.:
animus,Sall. C. 15, 4:
mores,Cat. 108, 2:
adulterium,id. 66, 84:
historia,Ov. Tr. 2, 416:
medicamina, i. e. venena,Flor. 2, 20:
quid impurius, quam retinuisse talem (adulteram),Quint. 9, 2, 80. —Hence, adv.: impūrē (acc. to II.), impurely, basely, shamefully, vilely:
impure atque flagitiose vivere,Cic. Fin. 3, 11, 38:
multa facere impure atque taetre,id. Div. 1, 29, 6:
atque intemperanter facere,id. Phil. 2, 21, 50:
a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est,id. Att. 9, 12, 2.