incūrĭa — Lewis & Short
incūrĭa, ae, f.2. in - cura,
milites populi R. incuriā, fame, morbo, vastitate consumpti,Cic. Prov. Cons. 3:
magistratuum,Tac. A. 3, 31:
eorum comperta,id. ib. 4, 48:
vel tolerantia,id. Agr. 20:
rei maxime necessariae,Cic. Lael. 23, 86:
maculae quas aut incuria fudit Aut, etc.,Hor. A. P. 352: capilli, Tert. Poen. ext.