jūdĭcĭum — Lewis & Short
jūdĭcĭum, ii, n.judex,
I a judgment, i. e. a judicial investigation, trial; a judicial sentence (class.).
I Lit.:
omnia judicia aut distrahendarum controversiarum aut puniendorum maleficiorum causā reperta sunt,Cic. Caecin. 2:
dignitatis meae,concerning, id. Brut. 1, 1:
praetor judicium prius de probro, quam de re fieri maluit,id. Quint. 2:
de alicujus meritis judicia facere,id. Or. 41, 140:
de mea fide,id. Fam. 11, 29, 2:
de se,Caes. B. G. 1, 41, 2:
inter sicarios,for assassination, Cic. Rosc. Am. 5, 11:
adducere causam aliquam in judicium,id. Opt. Gen. Or. 7, 18:
judicio aliquid defendere,id. Quint. 20, 62:
agere,to settle a dispute, Plin. 9, 35, 58, § 120: ferre, to give his vote; of a judge (different from sententiam ferre, to pass sentence), Cic. Tog. Cand. p. 525 Orell.:
exercere,id. Q. Fr. 2, 16, 3:
vocare aliquem in judicium,to summon before court, id. Balb. 28, 64:
judicio quempiam arcessere,to sue, id. Fl. 6, 14:
sistere in judicium,to set before the court, Dig. 2, 5, 4: dare, to allow, grant a trial, of the prætor who proposes the judges:
in Lurconis libertum judicium ex edicto dedit,Cic. Fl. 35, 88:
judicium accipere, suscipere,to undertake a legal trial, id. Quint. 20, 62; Dig. 5, 3, 7:
pati,to submit to, Cic. Quint. 20, 63:
damnatus inani judicio Marius,Juv. 1, 48. —
II Transf.
A A court of justice:
at ille in judicium venit,Nep. Ep. 8:
judicium clauserat militibus armatis,Quint. 4, 2, 25. —
B Beyond the legal sphere, a judgment, decision, opinion with regard to any thing:
meum semper judicium fuit, omnia nostros invenisse per se sapientius quam, etc.,Cic. Tusc. 1, 1, 1:
decima legio per tribunos militum ei gratias egit, quod de se optimum judicium fecisset,Caes. B. G. 1, 41:
judicium facere, quanti quisque sibi faciendus esset,to judge, decide, Cic. Fam. 13, 29, 1:
meo judicio,in my judgment, according to my opinion, id. Brut. 8, 32; Quint. 9, 3, 59:
ex alicujus judicio,Cic. Rosc. Am. 37, 108: de quo homine vos tanta et tam praeclara judicia fecistis, i. e. by conferring honors on him, id. de Imp. Pomp. 15, 43.—
C The power of judging, judgment, discernment:
studio optimo, judicio minus firmo praeditus,Cic. Or. 7, 24; id. Fam. 9, 6, 4:
intellegens,id. Opt. Gen. Or. 4, 11:
subtile,Hor. Ep. 2, 1, 242:
si quid mei judicii est,if I can judge of it, Cic. Fin. 2, 12, 36:
videor id judicio facere,i. e. with discretion, good judgment, id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 18; so Caes. B. G. 5, 27; Cic. Div. 2, 13, 30 dub.:
adhibere,Tac. H. 1, 83:
acri judicio perpendere aliquid,Lucr. 2, 1042.—
D Judicial harangues, speeches in court:
illa mala judicia,Quint. 10, 1, 70.