1. lacto — Lewis & Short
lacto, āvi, ātum (used almost exclusively in the
ubera lactantia,Ov. M. 6, 342; 7, 321; Lucr. 5, 885:
ubera quae non lactaverunt,Vulg. Luc. 23, 29: quaecunque (femina) id temporis lactans est, Gell. 12, 1, 17.—
infans lactavit,Aus. Epit. 32: anni lactantes, the suckling years (of a child), id. Idyll. 4, 67.—
metae,cheeses, Mart. 1, 43, 7 (cf.:
meta lactis,id. 3, 58, 35).—Part. as subst.: lactantia, ium, n., milky food, Cels. 2, 28, 2 al.—
lactaverunt catulos suos,Vulg. Thren. 4, 2:
filium suum,id. 1 Reg. 1, 23.—Pass.:
lactare ut nutriaris,Aug. Enarr. in Psa. 130, 12:
mamilla regum lactaberis,Vulg. Isa. 60, 16.