1. lātro — Lewis & Short
lātro, āvi, ātum, 1, v. n. and
si canes latrent,Cic. Rosc. Am. 20, 56; Lucr. 5, 1066:
ne latret canis,Hor. S. 1, 2, 128: quasi feta canes sine dentibus latrat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll. (Ann. v. 518 Vahl.):
canis timidus vehementius latrat quam mordet,Curt. 7, 4, 13:
canino rictu,Juv. 10, 272.—Impers. pass.:
scit cui latretur cum solus obambulet ipse,Ov. Tr. 2, 459.—
senem adulterum Latrent Suburanae canes,Hor. Epod. 5, 57:
cervinam pellem,id. Ep. 1, 2, 66:
nubila,Stat. Th. 1, 551.—Also in pass.:
latrari a canibus,Plin. 25, 10, 78, § 126.—
inmeriti fatum latrantis,Ov. M. 8, 412; plur., id. ib. 8, 344.—
latrantes undae,Sil. 5, 396:
(amnis) Alpibus ortus fertur latrantibus undis,id. 3, 470; Stat. Ach. 1, 451.—
latrant jam quidam oratores, non loquuntur,Cic. Brut. 15, 58:
rumperis et latras,Hor. S. 1, 3, 136.—
si quis Obprobriis dignum latraverit,Hor. S. 2, 1, 85.—
multa ab animalium vocibus tralata in homines, partim quae sunt aperta, partim obscura. Perspicua, ut Ennii: Animus cum pectore latrat,Varr. L. L. 7, § 103 Müll. (cf. Ann. v. 570 Vahl.):
admoto latrant praecordia tactu,rage, Stat. S. 2, 1, 13:
curae latrantes,Petr. 119.—
magnas latrantia pectora curas,Stat. Th. 2, 338.—
Enn. l. l.: cum sale panis Latrantem stomachum bene leniet,Hor. S. 2, 2, 17:
nil aliud sibi naturam latrare, nisi ut, etc.,Lucr. 2, 17.—
hanc scripsit Latine Plautus cum latranti nomine,Plaut. Cas. prol. 34.