lā^trōcĭnor — Lewis & Short
lā^trōcĭnor, ātus, 1, v. dep.2. latro.
ibit aliquo Latrocinatum,Plaut. Trin. 2, 4, 198; id. Mil. 2, 6, 19: qui regi latrocinatus decem annos Demetrio, id. Fragm. ap. Varr. L. L. 7, § 52 Müll.—
Catilina latrocinantem se interfici mallet, quam exsulem vivere,Cic. Cat. 2, 7 fin.:
ubi impune sui posteri latrocinarentur,id. Mil. 7, 17:
vitae instituta sic distant, ut Cretes et Aetoli latrocinari honestum putent,id. Rep. 3, 9, 15.—To commit piracy:
maritimi, alteri mercandi causa, alteri latrocinandi,Cic. Rep. 2, 4, 9.—
pastinaca latrocinatur ex occulto,Plin. 9, 42, 67, § 144.—*
mortui praecordia et viscus omne in conspectum,Cels. 1 praef.—Hence. lā^trōcĭnanter, adv., like a robber, Aug. Ep. 35, 3.