ob-jăcĕo — Lewis & Short
ob-jăcĕo, ŭi, 2,
objacens sarcinarum cumulus,Liv. 10, 36:
saxa objacentia pedibus,id. 2, 65:
si qua objacent falcibus noxia colligi debent,Col. 2, 17; Front. Aquaed. 93:
Graecia Ioniis fluctibus objacet,Mel. 2, 3:
a meridie Aegyptus objacet,Tac. H. 5, 6.