ob-trecto — Lewis & Short
ob-trecto, āvi, ātum, 1, v. n. and
obtrectare alicui,Cic. Tusc. 4, 26, 56; cf. id. ib. 4, 20, 46:
bonis,id. Phil. 10, 3, 6:
gloriae alicujus,Liv. 36, 34; Suet. Ner. 18:
laudibus ducis,Liv. 8, 36:
legi, atque causae,Cic. Imp. Pomp. 8, 21.—
sin livor obtrectare curam voluerit,to detract from, carp at, Phaedr. 2 epil. 10:
laudes alicujus,Liv. 45, 37:
urbanas excubias,Tac. A. 1, 17: se invicem, id. Or. 25.—
obtrectārunt inter se,Nep. Arist. 1. —
obtrectantis est angi alieno bono,Cic. Tusc. 4, 26, 56:
obtrectandi causā,id. Ac. 2, 24, 76:
ne aut obstare aut obtrectare praesens videretur,Suet. Tib. 10.