ob-trunco — Lewis & Short
ob-trunco, āvi, ātum, 1, v. a.,
vitem,Col. 4, 29, 13.—
syn.: trucido, jugulo, occido): ipsus Amphitruo optruncavit regem Pterelam in proelio,Plaut. Am. 1, 1, 259: (Medea) puerum interea obtruncat, Poët. ap. Cic. N. D. 3, 26, 67: ceteri vice pecorum obtruncabantur, Sall. Fragm. ap. Non. 497, 27:
caedere alios, alios obtruncare,id. J. 97, 5:
regem,Liv. 1, 5:
(hostes),Sall. J. 67, 2:
cervos ferro,Verg. G. 3, 374:
gallum,Plaut. Aul. 3, 4, 10; Liv. 7, 26, 5; 8, 24, 9; 10, 38, 11; Curt. 6, 1, 1; Just. 16, 5, 15; Tac. H. 1, 80; 3, 12.