parrĭcīdĭum — Lewis & Short
parrĭcīdĭum, ii, n.id.,
patris et patrui parricidium,Cic. Phil. 3, 7, 18; id. Rosc. Am. 26, 73.—
vituperare quisquam vitae parentem (philosophiam) et hoc parricidio se inquinare audet?Cic. Tusc. 5, 2, 6.—
matris,Suet. Ner. 34:
fraternum,Cic. Clu. 11, 31:
fratris,Liv. 40, 24:
filii,id. 8, 11:
patrui,Cic. Phil. 3, 7, 18:
lege Pompeia de parricidiis tenetur, qui patrem, matrem, avum, aviam, fratrem, sororem, patruelem, matruelem ... patronum, patronam . . . occiderit, etc.,Paul. Sent. 5, 24, 1.—Absol., Cic. N. D. 3, 26, 67; Quint. 9, 288; Just. 1, 9: ne parricidio macularent partus suos, nepotum illi, liberūm hi progeniem, Liv. 1, 13, 2; Just. 17, 1.—
facinus est vinciri civem Romani: scelus verberari: prope parricidium necari,Cic. Verr. 2, 5, 66, § 170.—Of treason, rebellion (cf. parricida, II. D.):
patriae,Cic. Phil. 2, 7, 17; id. Sull. 2, 7; id. Off. 3, 21, 83:
publicum,Liv. 28, 29:
parricidii quaestores appellabantur, qui solebant creari causā rerum capitalium quaerendarum. Nam parricida non utique is, qui parentem occidisset, dicebatur, sed qualemcumque hominem indemnatum,Fest. p. 221 Müll.— Hence,
Idus Martias parricidium nominari (placuit),Suet. Caes. 88.