partītĭo — Lewis & Short
partītĭo, ōnis, f.2. partio,
aequabilis praedae partitio,id. Off. 2, 11, 40:
aerarii,id. Sest. 24, 54;
esp.,the division of an inheritance, id. Caecin. 5, 15; id. Leg. 2, 20, 50 sqq.:
partitionem artium facere,id. de Or. 1, 6, 22; id. Fin. 1, 13, 45; Quint. 3, 4, 1: nec partitione minuitur, Aug. Civ. Dei, 10, 3 init.—
definitiones aliae sunt partitionum, aliae divisionum: partitionum, cum res ea, quae proposita est, quasi in membra discerpitur ... divisionum autem definitio formas omnes complectitur, quae sub eo genere sunt, quod definitur, etc.,Cic. Top. 5, 28; cf.: in partitione quasi membra sunt: ut corporis caput, umeri, manus, latera, crura, pedes et cetera: in divisione formae sunt, quas Graeci i)de/as vocant:
nostri, si qui haec forte tractant, species appellant,id. ib. 6 fin.; so id. ib. 8, 34; Quint. 4, 5, 1 sqq.; 15, 10, 63; 7, 1, 1.—
recte habita in causā partitio illustrem et perspicuam totam efficit orationem,Cic. Inv. 1, 22, 31 sq.; Quint. 1, 2, 13.—So the title of Cicero's treatise De Partitione Oratoriā.