pā^trōcĭnĭum — Lewis & Short
pā^trōcĭnĭum, ĭi, n.patrocinor,
patrocinia appellari coepta, cum plebs distributa est inter patres, ut eorum opibus tuta esset,Fest. p. 233 Müll.:
illud patrocinium orbis terrae verius, quam imperium poterat nominari,Cic. Off. 2, 8, 27:
cujus patrocinio civitas plurimum utebatur,Sall. C. 41, 4;
id. Or. Philippi contra Lepid.: utraque factio Macedonum patrociniis nitebatur,Nep. Phoc. 3, 1; Inscr. Grut. 354, 1. —
voluptatis,Cic. Fin. 2, 21, 67:
voluptas plurimorum patrociniis defenditur,id. Par. 1, 3, 15:
mollitiae,Liv. 5, 6:
difficultatis patrocinia praeteximus segnitiae,Quint. 1, 12, 16; cf. id. 10, 1, 28:
causa patrocinio non bona pejor erit,Ov. Tr. 1, 1, 26; Plin. 13, 3, 4, § 23. —
hoc dicendi genus ad patrocinia mediocriter aptum videbatur,Cic. Brut. 29, 112:
legitimarum et civilium controversiarum patrocinia suscipere,id. Or. 34, 120:
arripere patrocinium aequitatis,id. de Or. 1, 57, 242:
aliquae (controversiae) in meum quoque inciderunt patrocinium,Quint. 7, 2, 5; 5, 13, 40:
patrocinium feneratorum,Liv. 6, 15.—