paulisper — Lewis & Short
paulisper (paull-), adv.paulumper,
quasi solstitialis herba, paulisper fui: Repente exortus sum, repentino occidi,Plaut. Ps. 1, 1, 36; id. Aul. 4, 10, 75:
paulisper mane,id. As. 5, 2, 30; Ter. Ad. 2, 2, 45:
paulisper tace,Plaut. Mil. 2, 2, 41; id. Rud. 2, 7, 32; id. Bacch. 3, 3, 12:
lectica paulisper deposita,Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53; id. Leg. 1, 13, 39:
paulisper intermittere proelium,Caes. B. G. 3, 5.—
Milo paulisper, dum se uxor, ut fit, comparat, commoratus est,Cic. Mil. 10, 28:
sedit tacitus paulisper, donec nuntiatum est, etc.,Liv. 28, 26 fin.