per-dūro — Lewis & Short
per-dūro, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
teneras plantas,Prud. Psych. 447.—
obduro, perfero),Ter. Hec. 2, 2, 27:
perdurare non posse,Suet. Ner. 24:
perdurandi pervicacia,Plin. 17, 20, 34, § 147:
longum probitas perdurat in aevum,Ov. Med. Fac. 49:
mora perduratura,Stat. Th. 1, 142:
non perdurasse in senectutem,Sen. Ben. 7, 28:
cotidie unanimiter in templo,abide, continue, Vulg. Act. 2, 46.