1. quĕo — Lewis & Short
quĕo, īvi and ii, ĭtum, v. n.etym. dub.; cf. Sanscr. ?*!vay āmi, am strong or able,
non queo reliqua scribere,Cic. Fam. 14, 1, 5:
non quis,Hor. S. 2, 7, 92:
non quit sentire dolorem,Lucr. 3, 647:
ut quimus,Ter. And. 4, 5, 10:
quod vos dicere non quitis,Arn. 3, 104:
quod manu non queunt tangere,Plaut. Trin. 2, 2, 10:
queam,Hor. S. 2, 5, 2; Plaut. Bacch. 4, 8, 5:
queas,id. ib. 4, 8, 74; Hor. S. 2, 5, 10:
queat,Sall. C. 58, 15:
queamus,Verg. A. 10, 19:
si queant,Just. 5, 4, 15:
non quibam,Plaut. Trin. 3, 2, 31:
quibat,id. Rud. 3, 1, 8; Vulg. Dan. 8, 7:
quirem,Plaut. Merc. prol. 55:
quiret,Cic. Off. 3, 15, 62; Tac. A. 1, 66:
quirent,Stat. S. 5, 3, 60:
nec credere quivi,Verg. A. 6, 463:
quivit,Ter. And. 4, 1, 31; Nep. Att. 19, 2: quiit, Att. ap. Macr. S. 6, 1:
quivimus,Vulg. Dan. 13, 39:
quistis,Juvenc. 2, 679: quiverunt, Quadrig. ap. Gell. 15, 1:
quivere,Tac. H. 3, 25:
quivero,Vulg. Exod. 32, 30:
quiverit,Liv. 4, 24; Tac. A. 1, 66:
quierit,Lucr. 6, 855:
quiveritis,Arn. 5, 161:
quiverint,Hier. in Isa. 8, 24, 13:
quissent,Aus. Epigr. 139:
quibo,Plaut. Mil. 4, 6, 25:
quibunt,Arn. 7, 218:
quiens,App. M. 6, p. 175, 9; in abl.:
queunte,Cod. Just. 1, 3, 46:
quire,Gell. 11, 9, 1:
quisse,Lucr. 5, 1422.—
Affirmatively: hoc queo dicere,Cic. Sen. 10, 32:
habere quod queant dicere,id. Lael. 20, 71; id. Tusc. 5, 37, 108:
queat,id. Rep. 2, 3, 6:
queamus,id. de Or. 1, 58, 250:
queunt,Sall. J. 44, 5; Col. 2, 2, 22. — In pass.: si non sarciri quitur, Caecil. ap. Diom. p. 380 P.:
percipi queuntur, Att. ib.: suppleri queatur,Lucr. 1, 1045:
subigi queantur,Plaut. Pers. 2, 2, 12: neque vi impelli, neque prece quitus sum, could not be driven, Att. ap. Diom. p. 380 P.:
forma nosci non quita est,Ter. Hec. 4, 1, 57.—As dep.:
pollicitus ita facturum, ne sic quidem quitus est,could not, was not able, App. Mag. p. 274, 17.