quingenti — Lewis & Short
quingenti (old orthogr. quincenti, acc. to
Fest. p. 254 Müll.), ae, a (I gen. plur. quingentum, Liv. 10, 37, 5, etc.:
quingentorum,Tac. A. 6, 34; Just. 2, 11), num. adj. quinque-centum.
I Five hundred:
quingentos uno ictu occidere,Plaut. Mil. 1, 1, 52:
non plus mille quingentum aeris afferre,Cic. Rep. 2, 22, 40:
drachmae,Hor. S. 2, 7, 43; Suet. Galb. 5:
quingentum milium verborum,Varr. L. L. 6, § 37 Müll.; so,
quingentum,Gell. 7, 14, 8:
quingentorum milium,Just. 2, 11, 15.—
II Indefinitely, for a great number, five hundred, Plaut. Curc. 4, 4, 31; cf.:
milia quingenta,thousands upon thousands, Cat. 95, 3.