rĕd-ĭmo — Lewis & Short
rĕd-ĭmo, ēmi, emptum, 3, v. a.emo.
eam (domum) non minoris, quam emit Antonius, redimet,Cic. Phil. 13, 5, 10:
neque adeo hasce emi mihi — illi redemi rursum,Plaut. Trin. 1, 2, 145:
aut emendum sibi quod non habebat, aut redimendum quod habebat,Cic. Sest. 30, 66:
de fundo redimendo,id. Att. 11, 13, 4:
orabo, ut mihi pallam reddat, quam dudum dedi, Aliam illi redimam meliorem,will buy in return, Plaut. Men. 4, 2, 115; 4, 3, 6; cf. Plin. 6, 28, 32, § 162.—
ut is homo redimatur illi,Plaut. Capt. 2, 2, 91; cf. id. Merc. 3, 1, 31:
captos, captivos ab hoste, a praedonibus, etc.,Cic. Off. 2, 16, 55; Cic. Verr. 2, 5, 34, § 90; cf.:
haec benignitas, redimi e servitute captos,id. Off. 2, 18, 63; Plaut. Pers. 4, 6, 14:
servi in publicum redempti ac manumissi,ransomed, liberated at public cost, Liv. 26, 27:
me raptum pugnā pretiove redemptum Mandere humo,Verg. A. 9, 213; Ov. H. 3, 39; id. Am. 1, 8, 63. — Hence,
aliquem a piratis publicā civitatium pecuniā,Vell. 2, 42, 3:
pecuniā se a judicibus, palam redemerat,Cic. Mil. 32, 87; cf.:
se ab inquisitoribus pecuniā,Suet. Caes. 1:
se a Gallis auro,Liv. 22, 59:
se a cane,Petr. 72 fin.:
se ab invidiā fortunae,Plin. 37, 1, 2, § 3:
aliquem suo sanguine ab Acheronte,Nep. Dion, 10, 2; cf.:
fratrem Pollux alternā morte redemit,Verg. A. 6, 121:
corpus (sc. a morbo),Ov. R. Am. 229:
redimite armis civitatem, quam auro majores vestri redemerunt,Liv. 9, 4, 9; 15, 34, 5: so,
redemit Dominus Jacob,Vulg. Jer. 31, 11; id. 1 Pet. 1, 18 et saep. —
statim redemi fundos omnes, qui patroni mei fuerant,Petr. 7:
essedum sumptuose fabricatum,Suet. Claud. 16:
libros suppressos,id. Gram. 8.—
auditores conducti et redempti,Plin. Ep. 2, 14, 4; so,
plausor redemptus,Petr. 5, 8:
tutor aut curator redemptus,Cod. Just. 5, 1, 4:
aemuli corrupti ac redempti,ib. 10, 54.— More freq. and class.,
Dumnorigem portoria reliquaque omnia Aeduorum vectigalia parvo pretio redempta habere,Caes. B. G. 1, 18; Varr. L. L. 6, § 92 Müll.; cf.:
picarias de censoribus,Cic. Brut. 22, 85:
opus,Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141:
istum eripiendum,id. ib. 2, 1, 11, §
31: vestimenta texenda vel insulam, vel navem fabricandam,Dig. 7, 8, 12 fin.:
litem,to undertake, Cic. Rosc. Com. 12, 35.— Esp., in law, t. t., to undertake the risk of a suit for a consideration (which was held dishonorable;
opp. to the authorized stipulation of a fee): litem te redemisse contra bonos mores,Cod. Just. 2, 12, 15; cf.
also: redimit eventum litium majoris pecuniae praemio contra bonos mores (procurator),Dig. 17, 1, 7:
qui alios actionum suarum redimunt exactores,i. e. who engage persons to undertake their suits in their own names, Cod. Just. 2, 13, 2; so ib. 2, 13, 1; cf., respecting redimere litem, Mühlenbruch, Die Lehre von der Cession, p. 362 sq.—
ut ab eo (praetore) servorum sceleris conjurationisque damnatorum vita vel ipso carnifice internuncio redimeretur,Cic. Verr. 2, 5, 6, § 14:
ego vitam omnium civium ... quinque hominum amentium ac perditorum poenā redemi,id. Sull. 11, 33: non vitam liberum sed mortis celeritatem pretio, Cic. Verr. 2, 5, 45, § 119:
sepeliendi potestatem pretio,id. ib.:
pacem sibi sempiternam,id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 34:
pacem Ariovisti ne obsidibus quidem datis,Caes. B. G. 1, 37:
pacem ab aliquo,Just. 43, 5, 9:
omnium gratiam atque amicitiam ejus morte,Caes. B. G. 1, 44 fin.:
militum voluntates largitione,id. B. C. 1, 39:
primo tantummodo belli moram,Sall. J. 29, 3:
neve auro redimat jus triste sepulcri,Ov. M. 13, 472:
mutuam dissimulationem mali,Tac. Agr. 6:
quidquid homines vel vitā aestimant vel morte redimunt,Curt. 5, 5, 18; 5, 9, 3.—
quam (acerbitatem) ego a re publicā meis privatis et domesticis incommodis libentissime redemissem,Cic. Fam. 2, 16, 4:
haec vero, quae vel vitā redimi recte possunt, aestimare pecuniā non queo,Cic. Verr. 2, 5, 9, § 23:
qui se uno quaestu decumarum omnia sua pericula redempturum esse dicebat,id. ib. 2, 3, 19, §
49: metum virgarum pretio,id. ib. 2, 5, 44, §
117: ignominiam assiduo labore,Front. Strat. 4, 1, 21:
bellum ab Illyriis pactā mercede redimere,Just. 7, 5, 1; cf.
bella,id. 6, 1, 6; 7, 5, 1; 7, 6, 5:
si mea mors redimenda tuā esset,Ov. P. 3, 1, 105; cf.:
nec te pugnantem tua forma redemit,id. M. 12, 393:
qui delatorem redemit,has bought off, hushed up, Dig. 49, 14, 29.—
flagitium aut facinus redimere,Sall. C. 14, 3:
multa desidiae crimina morte,Vell. 2, 87 Ruhnk.:
nullam congiario culpam,Plin. Pan. 28, 2; cf. simply culpam, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8:
vitium auctore (sc. Jove),Ov. H. 17, 49:
sua perjuria per nostram poenam,id. Am. 3, 3, 21.—
verba sua,Sen. Ben. 4, 36, 1.