rĕ-grĕdĭor — Lewis & Short
rĕ-grĕdĭor, gressus, 3,
ut regredi quam progredi mallent,Cic. Off. 1, 10, 33:
illuc regredere ab ostio,Plaut. Aul. 1, 1, 7:
ex itinere in castra regressi,Liv. 24, 18 (with redituros):
regressus Tarraconem,id. 34, 16, 10:
eādem regreditur,Sall. J. 93, 5:
ad Hiberum,Liv. 34, 19, 11; 38, 25, 3; 25, 22, 16:
a Germaniā in Urbem regressus,Suet. Tib. 20:
regressus in insulam,id. ib. 41:
regressus domum,id. ib. 11:
retro (opp. ultro progredi), Auct. B. Afr. 50, 3: inde regressus Cretam,Just. 22, 4, 4:
propius,Tac. A. 2, 70; 15, 54; id. H. 3, 77. —
illi autem hoc acrius instabant neque regredi nostros patiebantur,Caes. B. C. 3, 45; id. B. G. 2, 23; 5, 44:
statim in collis regredi,Sall. J. 55, 8; Front. Strat. 3, 11, 1, and 2.—
an in eum annum progredi nemo potuerit edicto, quo praetor alius futurus est: in illum, quo alius praetor fuit, regredietur?Cic. Verr. 2, 1, 42, § 109:
regredi infinite,id. Fat. 15, 35:
a quo incepto studioque me ambitio mala detinuerat, eodem regressus, etc.,Sall. C. 4, 2; cf.:
ut et digredi ex eo et regredi in id facile possimus,Quint. 10, 6, 5:
ad formandos animos, id. prooem. § 14: in memoriam regredior audisse me (with redeo),Plaut. Capt. 5, 4, 26:
in reorum potestatem regredi,Dig. 48, 5, 27.—
ad venditorem,Dig. 21, 2, 21, § 3.?*! Act. form regrĕdo: gradum regredere, Enn. ap. Non. 166, 23 (Trag. v. 13 Vahl.).