rĕ-mī^gro — Lewis & Short
rĕ-mī^gro, āre, v. n.,
I to remove or journey back; to go back, return (class.).
I Lit.:
facere ut remigret domum,Plaut. Pers. 4, 6, 3; cf.:
in domum suam,Cic. Tusc. 1, 49, 118:
in domum veterem e novā,id. Ac. 1, 4, 13:
in locum,Lucr. 2, 966. trans Rhenum in suos vicos, Caes. B. G. 4. 4:
in agros,id. ib. 4, 27 fin.:
Romam,Cic. Fam. 9, 18, 4.— Absol.:
subitum est ei remigrare Kalendis Quintilibus,Cic. Fam. 9, 13, 2.—
II Trop.:
ad argumentum,Plaut. Poen. prol. 47:
ad justitiam,Cic. Tusc. 5, 21, 62:
ad deos (anima sapientis),App. Dogm. Plat. 2, p. 23, 19. remigrat animus nunc demum mihi, Plaut. Ep. 4, 1, 42.