rĕnŏvātĭo — Lewis & Short
rĕnŏvātĭo, ōnis, f.id..
I In gen., a renewing, renewal (Ciceron.):
mundi,Cic. N. D. 2, 46, 118:
doctrinae,id. Brut. 71, 250:
timoris,id. Fam. 11, 18, 3; Vulg. Tit. 3, 5.—
2 In partic., in business lang., a renewing of interest, compound interest:
confeceram, ut solverent, centesimis sexennii ductis cum renovatione singulorum annorum,Cic. Att. 6, 1, 5.—
II Trop.:
auspiciorum,Liv. 5, 52, 9.