1. sătĭo — Lewis & Short
sătĭo, āvi, ātum, 1, v. a.satis,
satiat semimodius cibi in diebus singulis vicenos et centenos turtures,Col. 8, 9, 3:
se (orca),Plin. 9, 6, 5, § 14:
desideria naturae,to satisfy, appease, Cic. Fin. 2, 8, 25:
sitim,Mart. 6, 35, 5:
famem,Ov. M. 11, 371.—In part. perf.:
satiati agm ludunt,Lucr. 2, 320:
canes sanguine erili,Ov. M. 3, 140:
vultur humano cadavere,Plin. 30, 10, 27, § 92.—
solum stercore,Col. 2, 10, 23; Plin. 19, 8, 42, § 148:
parietem palea, Petr. poët. 135, 8, 8: Tyrium colorem pelagio,to saturate, Plin. 9, 38, 62, § 135:
fretum aquis,Ov. M. 8, 836; so,
Nilum,Plin. 5, 9, 10, § 51:
odoribus ignes,Ov. M. 4, 758:
robora Dalmatico lucent satiata metallo,Stat. S. 1, 2, 153:
lumine Phoebi,Mart. 8, 36, 9.—
in ejus corpore lacerando ac vexando cum animum satiare non posset, oculos paverit,Cic. Phil. 11, 3, 8:
explere bonis rebus satiareque,Lucr. 3, 1004:
neque enim expletur umquam nec satiatur cupiditatis sitis,Cic. Par. 1, 1, 6; id. Part. 27, 96:
libidines,id. Rep. 6, 1, 1; cf.
in the foll: populum libertate,id. ib. 2, 28, 51:
funeribus,id. ib. 2, 41, 68:
aviditatem legendi,id. Fin. 3, 2, 7; cf. id. Rep. 2, 1, 1:
satiari delectatione non possum,id. Sen. 15, 52:
nec satiare queunt spectando corpora coram,Lucr. 4, 1098; Quint. 2, 4, 5:
cum satiaverit iram,Ov. Tr. 3, 8, 19:
cor,id. M. 9, 178:
oculos amore,Prop. 2, 16, 23:
lumina longo visu,Stat. S. 4, 6, 34.—In part. perf.:
satiatis et expletis jucundius est carere quam frui,Cic. Sen. 14, 47:
ait se nequaquam esse satiatum,Cic. Verr. 2, 4, 28, § 65:
satiatus somno,Liv. 2, 65:
satiatus poenā,id. 29, 9 fin.:
suppliciis satiati nocentium,id. 8, 20:
libido mentis satiata,Cat. 64, 147:
ira satiata caedibus,Luc. 7, 803:
patrum cognitionibus,Tac. A. 1, 75:
heu nimis longo satiate ludo,Hor. C. 1, 2, 37.—Poet. with gen. (on account of satis, or also in analogy with expletus):
cum satiata ferinae Dextera caedis erat,Ov. M. 7, 808:
satiata sanguinis hasta,Sil. 4, 437:
satiatus et aevi Et decoris,id. 16, 605.—
satias, II., and satietas, II. B.): secretae (figurae) ut novitate excitant, ita copia satiant,Quint. 9, 3, 5:
primum numerus agnoscitur, deinde satiat,Cic. Or. 64, 215:
horum vicissitudines efficient, ut neque ii satientur, qui audient, fastidio similitudinis, nec, etc.,id. de Or. 3, 50, 193 (cf. id. ib. 2, 41, 177:
similitudinis satietate defatigetur, v. satietas, II. B.): agricola assiduo satiatus aratro,Tib. 2, 1, 51:
senem et prosperis adversisque satiatum,Tac. H. 3, 66:
(Domitianus) secreto suo satiatus,id. Agr. 39 fin.— Hence, advv.: *
ad satietatem, affatim): equi satianter pasti,App. M. 7, p. 195, 6.—
tilia ignis et aëris habendo satiate atque umoris temperate,Vitr. 2, 9 med. (cf. satietas, I.):
eadem dicere,Arn. 6.— Sup.:
cetera Hermippus satiatissime exhibebit,Tert. Anim. 46:
sentire,Aug. de Mus. 4, 14.