vĕnēno — Lewis & Short
vĕnēno, āvi, ātum, 1, v. a.venenum.
ut spatium caeli quādam de parte venenet,Lucr. 6, 820:
carnem,Cic. N. D. 2, 50, 126:
telum,id. Quint. 2, 8:
sagittas,Hor. C. 1, 22, 3.—
non odio obscuro morsuque venenat,harms, Hor. Ep. 1, 14, 38.—
colubrae,Lucr. 5, 27:
dentes,Ov. H. 12, 95:
anguis,id. Ib. 479:
morsus,Plin. 8, 58, 83, § 227.—Comp.:
nihil est usquam venenatius quam in mari pastinaca,Plin. 32, 2, 12, § 25.—Sup.:
vipera,Tert. Bapt. 1. —Subst.: vĕnēnāta, ōrum, n. (sc. animalia), venomous animals, Plin. 29, 4, 23, § 74.—
virga,Ov. M. 14, 413.—
nulla venenato littera mixta joco,harming, biting, Ov. Tr. 2, 566: eos vos muneribus venenatis venistis depravatum, corrupting, dangerous, Anton. ap. Cic. Phil. 13, 17, 35:
punctu,App. M. 7, p. 196, 11.