vīlĭtas — Lewis & Short
vīlĭtas, ātis, f.vilis,
tanta repente vilitas annonae ex caritate rei frumentariae consecuta est, etc.,Cic. Imp. Pomp. 15, 44:
vilitas in vendendis (fructibus),Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227:
cum alter annus in vilitate, alter in summā caritate fuerit,id. ib. 2, 3, 93, §
216: ad denarios senos vilitas rediit,Plin. 35, 6, 28, § 47:
offerre aliquid vilitati,to offer for sale at a low price, Plaut. Capt. 2, 1, 34.—
verborum,Petr. 118:
nominum,Plin. 20, praef. § 1: si humiles producet, vilitatem;
potentes, gratiam oportebit incessere,Quint. 5, 7, 23:
morum,App. Flor. 1, p. 344, 30.—
vilitas sui,Sen. Clem. 1, 3, 4; id. Ep. 121, 24; Curt. 5, 9, 6.