vĭtĭo — Lewis & Short
vĭtĭo, āvi, ātum, 1, v. a.vitium,
dira lues quondam Latias vitiaverat auras,Ov. M. 15, 626; cf.:
amnem salibus amaris,id. ib. 15, 286:
ossa,Cels. 8, 2:
corpora,Ov. F. 6, 136:
oculos,id. F. 1, 691:
facies longis vitiabitur annis,id. Tr. 3, 7, 33:
ferramentum in opere,Col. 11, 1, 20:
ova,id. 8, 11, 5:
vina,Hor. S. 2, 4, 54:
boves aliqua offensa,Pall. 4, 12, 1.—
virginem,Ter. Eun. 4, 4, 37; id. Ad. 4, 5, 52; Suet. Aug. 71; Quint. 9, 2, 70 al.; cf.:
vitiati pondera ventris (sc. stupro),Ov. H. 11, 37.—
comitiorum et contionum significationes sunt nonnumquam vitiatae atque corruptae,falsified, Cic. Sest. 54, 115 Halm N. cr.: dies, to make void the nomination of a day for the census, id. Att. 4, 9, 1; cf.:
senatusconsulta arbitrio consulum supprimebantur vitiabanturque,Liv. 3, 55, 13:
scripturas,Dig. 50, 17, 94: auspicia, Messala ap. Gell. 13, 15, 4:
pectora limo malorum,Ov. P. 4, 2, 18; cf.:
curis vitiatum corpus amaris,id. ib. 1, 10, 3.