ac-cūro — Lewis & Short
ac-cūro (adc.), āvi, ātum, 1, v. a. (arch. accurassis = accuraveris,
Plaut. Ps. 4, 1, 29; id. Pers. 3, 1, 65),prandium alicui,Plaut. Mer. 1, 3, 25:
quod facto est opus,id. Cas. 3, 3, 25:
rem sobrie aut frugaliter,id. Pers. 4, 1, 1 al.:
melius adcurantur, quae consilio geruntur, quam quae sine consilio administrantur,Cic. Inv. 1, 34, 58:
virtus et cultus humanus sub tecto adcurantur,id. Fr. in Col. 12 praef.:
barbam,Lampr. Heliog. 31.—
ergo adcures: properato opus est,Plaut. Mil. 3, 1, 210, v. Ritschl a. h. l.—
omnes bonos bonasque adcurare addecet, suspicionem et culpam ut ab se segregent,Plaut. Trin. 1, 2, 42; so with ut, Ter. And. 3, 2, 14; with ne, id. Hec. 5, 1, 12.—
adcurare aliquem,to treat one carefully, regale a guest, Plaut. Ep. 5, 1, 55.—Hence, accūrātus, a, um, P. a., prepared with care, careful, studied, elaborate, exact (never of persons, for which diligens is used;
syn.: meditatus, exquisitus, elaboratus, politus): adcurata malitia,a studied artifice, Plaut. Truc. 2, 5, 20:
adcuratae et meditatae commentationes,Cic. de Or. 1, 60, 257:
adcuratius et exquisitius dicendi genus,id. Brut. 82, 283:
adcuratissima diligentia,id. Att. 7, 3 al:
adcuratum habere = adcurare,to take care, be at pains, Plaut. Bac. 3, 6, 21. —Adv.: accūrāte, carefully, nicely, exactly (syn.:
diligenter, studiose, exquisite),Cic. Att. 16, 5; id. Parad. 1, 4; id. Brut. 22 al.—Comp., id. Att. 8, 12; Caes. B. G. 6, 22; id. B. Alex. 12.—Sup., id. Fam. 5, 17; Nep. Lys. 4, 2.