cantĭlēna — Lewis & Short
cantĭlēna, ae, f.cantillo.
ut crebro mihi insusurret cantilenam suam,Cic. Att. 1, 19, 8: totam istam cantilenam ex hoc pendere, ut quam plurimum lucri faciant, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 2: qui non Graeci alicujus cottidianam loquacitatem sine usu, neque ex scholis cantilenam requirunt, Cic. de Or. 1, 23, 105.—Prov.: cantilenam eandem canis, = to\ au)to\ a)/|deis a)=|sma, ever the old song, Ter. Phorm. 3, 2, 10.—
in cantilenis et proverbiis,Vulg. Ecclus. 47, 18:
cantilenas meditari pro jubilo molliores,Amm. 22, 4, 6; of a lampoon, Vop. Aur. 7, 2; cf. Fest. p. 181, 16 Müll.