carptim — Lewis & Short
carptim, adv.carptus, carpo (in the ante-Aug. per. very rare; not in Cic.),
favos congerere in qualum,Col. 9, 15, 12:
res gestas carptim perscribere,Sall. C. 4, 2 Kritz; cf. Plin. Ep. 6, 22, 2; 8, 4, 7:
carptim divisis agris,into small pieces, Suet. Dom. 9:
carptim breviterque perstringi,Plin. Pan. 25, 1 Schwarz.—
aggredi,Liv. 44, 41, 7:
carptim Poeni pugnavere,id. 22, 16, 2:
superesse,Suet. Dom. 9.—
ut ad stipendium petendum convenirent Carthaginem, seu carptim partes, seu universi mallent,Liv. 28, 25, 10:
dimissi carptim ac singuli,Tac. H. 4, 46:
si (corvi) carptim vocem resorbebunt,at intervals, Plin. 18, 35, 87, § 362.