1. con-tŭmēlĭa — Lewis & Short
con-tŭmēlĭa (post-class. access. form contŭmĭa, ae, f.from a root tem, whence also temno, contemno, and contumax; cf. Dig. 47, 10, 1,
Mart. Cap. 4, § 424; cf.: contumia contumelia, Gloss. Isid.),contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit, tali injuriā notat,Sen. Const. 11, 2: patior facile injuriam, si est vacua a contumeliā, Pac. ap. Non. p. 430, 16; cf.
Caecil. ib.: contumeliam alteri facere,Plaut. As. 2, 4, 82; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 79; cf. id. Eun. 5, 2, 26:
contumeliam dicere alicui,Plaut. Curc. 4, 1, 17; id. Bacch. 2, 3, 33; Ter. Phorm. 2, 3, 29; Liv. 25, 22, 13:
contumeliam si dicis, audies,Plaut. Ps. 4, 7, 77:
jacere in aliquem,Cic. Sull. 7, 23:
meretricum perpeti,Ter. Eun. 1, 1, 3; cf. Cic. Verr. 2, 3, 41, § 96:
in se accipere,Ter. Eun. 4, 7, 1; cf.:
tanta contumelia accepta,Caes. B. G. 7, 10:
alicui imponere,Sall. C. 48, 9:
quibus tu privatim injurias plurimas contumeliasque imposuisti,Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20:
indignitates contumeliasque perferre,Caes. B. G. 2, 14: graves, severe reproaches (opp. libera consilia), Hor. Epod. 11, 26:
aliquid in suam contumeliam vertere,Caes. B. C. 1, 8:
per contumeliam,id. ib. 1, 9; Quint. 4, 1, 11:
contumeliā perfugae appellari ab aliquo,Caes. B. C. 2, 28; cf. Liv. 3, 50, 6 et saep.:
in contumeliam ignominiamque nostram certare juvat,id. 4, 4, 12:
contumeliae verborum,Cic. Phil. 11, 2, 5.—In mal. part., violation, Liv. 8, 28, 2; Auct. Har. Resp. 20, 42.—The expression facere contumeliam is censured by Cic. (Phil. 3, 9, 22) in the words of Antonius: nulla contumelia est, quam facit dignus; but it is not clear on what grounds (whether as an archaism, or because it is used after the analogy of jacturam facere, in the sense of contumelia adfici); v. Quint. 9, 3, 13, and cf. esp. Gronov. Observv. 3, 8, pp. 488-502 (pp. 241-247 Frotsch.).—Personified: Contŭmē-lĭa, like *(/ubris, Cic. Leg. 2, 11, 28.—*
naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam,injury, violence, Caes. B. G. 3, 13; so Phaedr. 1, 2, 21:
praeberi ora contumeliis,to the blows, Tac. H. 3, 31; 3, 85:
debilitatis suae,annoyance, hardship, Plin. Ep. 8, 18, 9; cf. injuria.