dē-mūto — Lewis & Short
dē-mūto, āvi, ātum, 1, v. a. and n.
orationem meam,Plaut. Mil. 4, 7, 8:
imperium tuum,id. Men. 5, 2, 118:
sententiam nostram in iis,Gell. 17, 1, 6:
caro demutata, Tert. Res. carn. 55 al.: placitum instituto flaminum nihil demutari,Tac. A. 4, 16:
si demutant mores ingenium tuum,to make worse, Plaut. Trin. 1, 2, 36.—
non demutabo,Plaut. Ps. 1, 5, 142; id. ib. 153; cf.: prorsus nihilum de aliqua re, Jul. Val. rer. gest. Alex. 1, 13.—
very rare): numquid videtur demutare atque ut quidem dixi esse, etc.,Plaut. Mil. 4, 3, 37; cf. id. Stich. 5, 4, 43; Ap. Mag. p. 284, 17.—
(fama) demutans de veritate,Tert. Apol. 7.