dē-nĕgo — Lewis & Short
dē-nĕgo, āvi, ātum, 1, v. a.
datum denegant, quod datum est,Plaut. Men. 4, 2, 12:
objecta,Tac. A. 15, 57.—Far more freq. and class. (cf., on the contrary, abnego).—
si tibi denegem, quod me oras,Plaut. Trin. 5, 2, 47:
cum id quod antea petenti denegasset, ultro polliceretur,Caes. B. G. 1, 42; cf. id. B. C. 1, 32, 6:
auxilia,Hirt. B. G. 8, 45:
praemium dignitatis, quod populus Romanus, cum hujus majoribus semper detulisset, huic denegaret,Cic. Fl. 1; Cic. Verr. 2, 5, 14; cf. id. Phil. 11, 8, 19:
sperata gaudia Nymphae Denegat,Ov. M. 4, 369 et saep.;
with ellipsis of object: duo rogavi te: ne deneges mihi,Vulg. Prov. 30, 7.—Poet. of subjects not personal:
undas amnis, afflatus ventus,Ov. Ib. 107 sq.:
oratorium ingenium alicui,Tac. Or. 10.—
denegavit, se dare granum tritici,Plaut. Stitch. 4, 1, 52; Ter. And. 1, 5, 6; Prop. 2, 24, 28 (3, 19, 12 M.):
dare denegaris,Ter. Heaut. 3, 1, 78; Hor. Od. 3, 16, 38.—