dē-rīdĕo — Lewis & Short
dē-rīdĕo, si, sum, 2,
omnes istos deridete atque contemnite,Cic. de Or. 3, 14, 54;
so with contemnere,Cic. Verr. 2, 3, 92 fin.:
te,Hor. S. 2, 3, 53:
derisus a suis consiliariis,Cic. Verr. 2, 5, 39 fin.:
aliquem,Plaut. Bac. 3, 4, 7; 5, 2, 8; id. Men. 4, 2, 65; id. Ps. 4, 5, 8 al.:
aliquid,Hor. Ep. 2, 1, 263; id. A. P. 452; Juv. 2, 23:
sabbata,Vulg. Thren. 1, 7 et saep.—Prov.: albis dentibus aliquem deridere; v. albus.—
derides, in conversation,you mock me, are making game of me, id. Amph. 3, 3, 8; id. Bac. 4, 9, 87; Ter. Heaut. 5, 1, 42:
derisum,id. Eun. 5, 2, 21:
deridet, cum sibi ipsum jubet satis dare Habonium,he is mocking, Cic. Verr. 2, 1, 56, § 146:
Patronus despiciat, derideat,Quint. 5, 13, 2; cf. id. 11, 1, 21:
quibus derisus Philippus,Just. 9, 2, 10.—P. a.: dērīsus, a, um, absurd, scorned; only sup.:
senex derisissimus,Varr. Sat. Men. 11, 20.