dēstructĭo — Lewis & Short
dēstructĭo, ōnis, f.id.,
I a pulling down, destruction.
I Prop.:
murorum,Suet. Galb. 12:
munitionum,Vulg. 2 Cor. 10, 4.—
II Trop.:
sententiarum (opp. confirmatio),a refuting, refutation, Quint. 10, 5, 12:
appetentiae,disturbance, Cael. Aur. Acut. 3, 21, 203.