dē-strŭo — Lewis & Short
dē-strŭo, xi, ctum, 3,
navem, aedificium idem destruit facillime, qui construxit,Cic. de Sen. 20, 72; so,
templum prope funditus,Suet. Vesp. 9:
moenia,Verg. A. 4, 326:
aras,Vulg. Exod. 34, 13 et saep.—
crinemque manumque, i. e.,to strip off crown and sceptre, Stat. Th. 12, 93.—
destruere ac demoliri aliquid,Liv. 34, 3:
tyrannidem,Quint. 1, 10, 48:
orationem (opp. illustrare),id. 11, 1, 2; cf.
finitionem (opp. confirmare),id. 7, 3, 19:
singulos testes (opp. exornare),id. 5, 7, 25 sq.:
hostem,Tac. A. 2, 63:
senem,id. H. 1, 6:
multa vetustas,Ov. F. 5, 132; cf. id. M. 15, 235:
dicta vultu,id. A. A. 2, 312:
legem,Vulg. Rom. 3, 31.