ef-flīgo — Lewis & Short
ef-flīgo, xi, ctum, 3, v. a.,
qui filium misit ad effligendum Pompeium,Cic. Att. 9, 19, 2:
nisi pedatu tertio omnis efflixero (with obtruncavero and occidero),Plaut. Cist. 2, 1, 50; cf.:
rabidos canes (with caedere),Sen. Ira, 1, 15:
viperas et natrices,id. ib. 2, 31 fin.; Plaut. As. 4, 2, 9.—Hence,
cupere aliquid,App. M. 5, p. 171, 36:
diligere,Symm. Ep. 1, 84.