ē-nervo — Lewis & Short
ē-nervo, āvi, ātum, 1 (scanned ĕnervans and ĕnervātum in v. a.enervis,
Prud. Cath. 8, 64; contra Symm. 2, 143),poplites securi,App. M. 8, p. 215:
cerebella,Apic. 4, 2; 7, 7:
enervatus Melampus,i. e. unmanned, Claud. in Eutr. 1, 315.—
non plane me enervavit senectus,Cic. de Sen. 10, 32:
corpora animosque,Liv. 23, 18:
artus undis,Ov. M. 4, 286:
vires,Hor. Epod. 8, 2:
animos (citharae),Ov. R. Am. 753:
orationem compositione verborum,Cic. Or. 68 fin.; cf.:
corpus orationis,Petr. S. 2, 2:
incendium belli (with contundere),Cic. Rep. 1, 1.—Hence, ēnervātus, a, um, P. a., unnerved, weakened, effeminate, weakly, unmanly:
enervati atque exsangues,Cic. Sest. 10, 24; cf. id. Att. 2, 14; id. Pis. 33 fin.; 35, 12:
philosophus (with mollis and languidus),id. de Or. 1, 52 fin.— Transf. of inanimate subjects:
ratio et oratio (with mollis),id. Tusc. 4, 17, 38; cf.:
muliebrisque sententia,id. ib. 2, 6:
vita (with ignava),Gell. 19, 12 fin.:
felicitas,Sen. Prov. 4 med.