ĕpĭcūrus — Lewis & Short
ĕpĭcūrus, i, m., = *)epi/kouros,
medicamenta doloris,i. e. pleasure, Cic. Fin. 2, 7 fin.:
secta,Suet. Gram. 8.—More freq. subst.: ĕpĭcūrēi, ōrum, m., the adherents of the Epicurean philosophy, Epicureans, Cic. Fin. 1, 7, 25; 2, 25, 81; id. Tusc. 1, 31, 77; Vulg. Act. 17, 18 et saep.—In sing., Quint. 6, 3, 78; Suet. Gram. 6.