ex-ănĭmo — Lewis & Short
ex-ănĭmo, āvi, ātum, 1, v. a.
simul fore ut duplicato cursu Caesaris milites exanimarentur et lassitudine conficerentur,Caes. B. C. 3, 92, 2:
milites cursu ac lassitudine exanimati,id. B. G. 2, 23, 1; 3, 19, 1; Plaut. As. 2, 1, 17; id. Cas. 3, 5, 8; 3, 3, 10.—
(vini faex) celerrime exanimatur loco non incluso condita,loses its strength, Plin. 23, 2, 31, § 64: nolo verba exiliter exanimata exire, with feeble breath, i. e. lifeless, tame, Cic. de Or. 3, 11, 41.—
telum saepe nocentes Praeterit exanimatque indignos,Lucr. 2, 1104:
aliquem,id. 6, 243; Suet. Aug. 29; Curt. 7, 3; Hor. C. 2, 17, 1; cf.:
se taxo,Caes. B. G. 6, 31 fin.—
(Epaminondas) cum gravi vulnere exanimari se videret,Cic. Fin. 2, 30, 97; cf. Nep. Epam. 9 fin.; so Cic. Tusc. 5, 27, 77; Caes. B. G. 6, 16, 4; Suet. Caes. 39 fin. al.; cf. in the part. perf.:
exanimatus,killed, dead, Lucr. 6, 1256 (with exanimis); Caes. B. G. 5, 44, 6; 7, 25, 2 and 3; Liv. 9, 1; 25, 7; 22, 7 fin. al. —
vorsor in amoris rota miser, Exanimor, feror, differor, distrahor, diripior,Plaut. Cist. 2, 1, 5:
oratio haec me miseram exanimavit metu,Ter. And. 1, 5, 16; cf.:
te metus exanimant judiciorum atque legum,Cic. Par. 2, 18:
Decius torpidos somno insuper pavore exanimat,Liv. 7, 36:
adolescentulus sic initio accusationis exanimatus sum, ut, etc.,Cic. de Or. 1, 26, 121:
me exanimant et interimunt hae voces Milonis,id. Mil. 34, 93:
Tulliae meae morbus et imbecillitas corporis me exanimat,id. Att. 11, 6, 4:
cur me querelis exanimas (= conturbas, summo maerore afficis) tuis?Hor. C. 2, 17, 1; cf. id. S. 1, 4, 127; id. Ep. 2, 1, 178 et saep.—In the part. perf.:
exanimata metu,Ter. Phorm. 3, 3, 32; cf. Cic. Mil. 23; Cic. Verr. 2, 2, 77; id. Cat. 4, 2: non me fefellit, sensi;
eo exanimatus fui,Plaut. Bacch. 2, 4, 64; id. Ps. 1, 1, 7; Ter. And. 1, 1, 104; id. Phorm. 5, 1, 5; Verg. A. 5, 805; Stat. Th. 4, 760 al.