1. fanum — de Vaan
fanum 'shrine, temple, consecrated place' [n. o] (PL+) Derivatives: hanula (Paul, ex F.) 'small temples', Janare 'to dedicate' (Varro+), — [de Vaan, s.v. fanum, p. 215]
The corpus record — Latin
fanum1
shrine, temple, consecrated place
Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Densest 12 of 89 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.
1. fanum — de Vaan
2. fānum — Lewis & Short
fānum, i, n.fari; cf. Varr. L. L. 6, § 54 Müll.; Paul. ex Fest. p. 88, 1, and 93, 17 Müll.; Cic. Div. 1, 41, 90,
templum, aedes, delubrum, cella, sacellum, sacrarium): in ea pugna Jovis Statoris aedem votam, ut Romulus ante voverat: sed fa num tantum, id est locus templo effatus, sacratus fuerat,Liv. 10, 37 fin.; Sen. Ben. 7, 7:
eamque unam ob causam Xerxes inflammari Atheniensium fana jussisse dicitur, quod deos inclusos parietibus contineri nefas esse duceret,Cic. Rep. 3, 9:
pro patriis fanis atque delubris propugnandum,id. Rab. Perd. 10, 30:
de aris ac focis, de fanis ac templis,id. Cat. 4, 11, 24:
fana templaque expilavit,Suet. Caes. 54:
propter fani religionem,Cic. Inv. 2, 1, 1:
fanum antiquissimum et sanctissimum,Cic. Verr. 2, 1, 20, § 54:
Dianae Ephesi,Caes. B. C. 3, 33, 1:
Junonis,Cic. Verr. 2, 1, 20, § 52:
Herculis,Caes. B. C. 2, 18, 1:
Hammonis,Lucr. 6, 848:
Eumenidum,Cic. N. D. 3, 18, 46; Vulg. Judic. 9, 4 al.
3. Fanum — Lewis & Short
Fanum, i, n.,
called also Fanum Fortunae,Plin. 3, 14, 19, § 113; Tac. H. 3, 50; Inscr. Orell. 83 and 84;
and Colonia Fanestris,Vitr. 2, 9, 16; 5, 1, 6; cf. Inscr. Orell. 1535; 3143; 3969.
6 of 333 attestations shown.
Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.