farcĭo — Lewis & Short
farcĭo, farsi, fartum, sometimes farctum (post-class. form farsum,
Petr. 69; Apic. 4, 2; 8, 8;I
and farcītum,Cassiod. Inst. Div. Litt. 22), 4, v. a. Gr. frak-, fra/ssw, to shut in; cf. Lat. frequens; Germ. Berg, Burg, to stuff, cram, fill full (class.).
I Lit.
A In gen.:
pulvinus perlucidus Melitensi rosa fartus,Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27:
medios parietes farcire fractis caementis,Plin. 36, 22, 51, § 172:
intestinum,Apic. 2, 3:
mustelae ventriculus coriandro fartus,Plin. 29, 4, 16, § 60: Jovis satelles jecore opimo farta et satiata, etc., Cic. Poët. Tusc. 2, 10, 24; cf.:
edaces et se ultra quam capiunt farcientes,Sen. Ep. 108.—
B In partic., to fatten an animal, = saginare:
gallinas et anseres sic farcito,Cato, R. R. 89; Varr. R. R. 3, 9 fin.; Col. 8, 7, 4.—
II Transf. (rare; not in Cic.).
A In gen., to fill, cram with any thing:
fartum totum theatrum,filled, App. Flor. p. 353, 37:
infinitis vectigalibus (rex) erat fartus,Vitr. 2, 8 med.; Cat. 28, 12.—
B To stuff or cram into:
in os farciri pannos imperavit,Sen. Ira, 3, 19:
totum lignum in gulam,id. Ep. 70 med.:
ischaemon in nares,Plin. 25, 8, 45, § 83:
hinc farta premitur angulo Ceres omni,i. e. copious, abundant, Mart. 3, 58, 6.—Hence, fartum (farctum), i, n., stuffing, filling, inside:
intestina et fartum eorum, cum id animal nullo cibo vivat, etc.,Plin. 28, 8, 29, § 117; Col. 5, 10, 11; id. Arb. 21, 2 (for which:
pulpa fici,Pall. 4, 10):
viaticum,a filling for the journey, Plaut. Trin. 5, 2, 45, acc. to Ritschl.—Comically:
fartum vestis, i. q. corpus,Plaut. Most. 1, 3, 13 (but in Plaut. Mil. 1, 1, 8, read stragem, v. Ritschl ad h. l.).