1. fătŭus — Lewis & Short
fătŭus, a, um, adj.root fa, cf. for; properly, garrulous,
stulti, stolidi. fatui, fungi, bardi, blenni, buccones,Plaut. Bacch. 5, 1, 2:
fatuus est, insulsus,Ter. Eun. 5, 9, 49:
non modo nequam et improbus, sed etiam fatuus et amens es,Cic. Deiot. 7, 21:
monitor,id. de Or. 2, 24, 99: homo, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 67, 274:
puer,Cic. Att. 6, 6, 3:
nisi plane fatui sint,id. Fin. 2, 22, 70:
mores,Plaut. Trin. 2, 2, 18.—
illa bipennem Insulsam et fatuam dextra tenebat,Juv. 6, 658.—
paene ecfregisti, fatue, foribus cardines,Plaut. Am. 4, 2, 6; Cat. 83, 2; Juv. 9, 8.—
Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse ... si quando fatuo delectari volo, me rideo,Sen. Ep. 50, 2; Lampr. Comm. 4, 3.—Hence, fătŭe, adv., foolishly, absurdly:
plerumque studio loquendi fatue modo accedendum,Quint. 6, 4, 8 dub. (Spald. and Zumpt, fatui); Tert. adv. Herm. 10; id. de Pat. 6. —Hence,