firmāmentum — Lewis & Short
firmāmentum, i, n.id.,
transversaria tigna iniciuntur, quae firmamento esse possint,Caes. B. C. 2, 15, 2:
ossa nervique et articuli, firmamenta totius corporis, Sen. de Ira, 2, 1, 2: vincula et firmamenta membrorum,Gell. 13, 22, 9.—
eum ordinem, qui exercet vectigalia, firmamentum ceterorum ordinum recte esse dicemus,Cic. de Imp. Pomp. 7, 17:
firmamentum ac robur totius accusationis,id. Mur. 28, 58; cf.:
multo plus firmamenti ac roboris,id. de Imp. Pomp. 4, 10:
parum firmamenti et parum virium,id. Clu. 2, 5:
rei publicae,id. Planc. 9, 23; cf.:
imperii populi Romani,id. Phil. 3, 5, 13:
stabilitatis constantiaeque fides est,id. Lael. 18, 65:
dignitatis,id. Tusc. 4, 3, 7:
honor sacerdotii firmamentum, potentiae adsumebatur,Tac. H. 5, 8:
si ullum firmamentum in illo teste posuisses,Cic. Fl. 37, 92:
legionem ex subsidiis in primam aciem firmamentum ducit,as a support, Liv. 29, 2, 9.—In plur.:
Romulus cum haec egregia duo firmamenta rei publicae peperisset, auspicia et senatum,Cic. Rep. 2, 10.—