frūgālĭtas — Lewis & Short
frūgālĭtas, tātis, f.frugalis, II.,
I economy, temperance, thriftiness, frugality; and in gen., worth, virtue (the Gr. swfrosu/nh; class.).
I Prop.:
omnes in illo sunt rege virtutes, sed praecipue singularis et admiranda frugalitas ... ego frugalitatem, id est modestiam et temperantiam, virtutem maximam judico,Cic. Deiot. 9, 26: vitae genus cum luxu aut cum frugalitate, Cels. praef. med.; cf.:
ex contrariis: frugalitas bonum, luxuria enim malum,Quint. 5, 10, 73:
quod cessat ex reditu, frugalitate suppletur,Plin. Ep. 2, 4, 3:
bona valetudo, quaeque eam maxime praestat frugalitas,Quint. 10, 3, 26; 11, 3, 19; 12, 1, 8; Petr. 115:
frugalitas autem paupertas voluntaria est,Sen. Ep. 17, 5:
luxurioso frugalitas poena est,id. ib. 71, 23; id. Tranq. An. 1, 9.—Of speech:
quadam eloquentiae frugalitate contentos,measure, Quint. 12, 10, 21.—*
B Transf., in concr. for fruges, fruits of the earth, App. M. 9, p. 233, 29.—
II In a gen. sense, worth, virtue: temperans, quem Graeci sw/frona appellant, eamque virtutem swfrosu/nhn vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, nonnumquam etiam modestiam:
sed haud scio an recte ea virtus frugalitas appellari possit, etc. ... reliquas etiam virtutes frugalitas continet, etc.,Cic. Tusc. 3, 8, 16 sq.; cf. id. ib. 4, 16, 36; Quint. 1, 6, 17; 29.