glōrĭōsus — Lewis & Short
glōrĭōsus, a, um, adj.gloria.
illustris, praeclarus, magnificus): de clarorum hominum factis illustribus et gloriosis satis hoc loco dictum,Cic. Fin. 1, 11, 37:
quae si in privatis gloriosa sunt,id. Deiot. 14, 40:
magnificum illud Romanisque hominibus gloriosum, ut Graecis de philosophia libris non egeant,id. Div. 2, 2, 5:
in illa fuga, nobis gloriosa,id. ib. 1, 28, 59:
mors,id. ib. 1, 24, 51:
consilia,id. Att. 8, 12, 5:
illa,Vell. 2, 49, 4:
princeps,Suet. Calig. 8:
gloriosissimae victoriae,id. Tib. 52; cf.:
dies gloriosissimus,Tac. H. 5, 17:
quod ipsi Agamemnoni fuit honestum, habere, etc. ... mihi vero gloriosum, te juvenem consulem florere laudibus,Cic. Fam. 9, 14, 2; cf.:
bene de re publica mereri, gloriosum est,id. Phil. 1, 14, 33:
quod quaesitur gloriosum an indecorum sit,Sall. H. 4, 61, 1 Dietsch:
in saecula,Vulg. Dan. 3, 56.—
vos nequam et gloriosae,Plaut. Truc. 1, 2, 55:
(vir) mendax et gloriosus,id. Curc. 4, 1, 10; 5, 2, 34; id. Ps. 3, 2, 5:
ubi illa magnifica et gloriosa ostentatio civitatis?Cic. Fl. 22, 52:
praepotens et gloriosa philosophia,id. de Or. 1, 43, 193:
epistolae jactantes et gloriosae,Plin. Ep. 3, 9, 13:
pavo, gloriosum animal,Plin. 10, 20, 22, § 44:
esse gloriosi animi,eager for glory, Suet. Claud. 1:
miles,Ter. Eun. prol. 31; 38; cf.
B. infra: vir,a braggart, Vulg. Prov. 25, 14.—
deforme est, de se ipsum praedicare, falsa praesertim, et cum irrisione audientium imitari Militem gloriosum,Cic. Off. 1, 38, 137; and:
milites,id. Lael. 26, 98.—Hence, adv.: glōrĭōse.
triumphare,Cic. Fam. 2, 12, 3; Vulg. Exod. 15, 1.—Comp.:
quia relicua gloriosius retinebat,Sall. H. 1, 55 Dietsch. —Sup.:
quod per ipsos confici potuit, gloriosissime et magnificentissime confecerunt,Cic. Att. 14, 4, 2.—
exorsus es non gloriose magis a veritate quam, etc.,Cic. de Or. 2, 8, 31:
mentiri,id. Mil. 27, 72; cf.
proloqui,Plaut. Stich. 2, 1, 4: amiciri, id. Pers. 2, 5, 6:
amicitiam ostentare,Sall. H. 4, 61, 8 Dietsch.