grātĭōsus — Lewis & Short
grātĭōsus, a, um, adj.gratia,
I full of favor.
I Enjoying favor, in favor, popular, regarded, beloved, agreeable, etc. (class.;
a favorite expression with Cicero, and used mostly of persons): ego Plancium et ipsum gratiosum esse dico et habuisse in petitione multos cupidos sui gratiosos, etc.,Cic. Planc. 19, 46:
homini honesto, sed non gratiosiori quam Cn. Calidius est,Cic. Verr. 2, 4, 20, § 44:
cum adversario gratiosissimo contendat,id. Quint. 1, 2:
homines potentes, gratiosi, diserti,id. Cael. 9, 21; cf.:
splendidi homines et aliis praetoribus gratiosi,Cic. Verr. 2, 3, 14, § 37:
Pythius, qui esset ut argentarius apud omnes ordines gratiosus,id. Off. 3, 14, 58; cf. id. Planc. 18, 44; id. Att. 15, 4, 3:
ut ego doceo gratiosum esse in sua tribu Plancium,id. Planc. 19, 47; cf.:
sunt quidam homines in suis vicinitatibus et municipiis gratiosi,Q. Cic. Petit. Cons. 6, 24:
is cum et suo splendore et nostra commendatione gratiosissimus in provincia fuit,Cic. Fam. 1, 3.—Of things:
vidi et cognovi, causas apud te rogantium gratiosiores esse quam vultus,id. Lig. 11, 31:
gratiosa missio,through favor, Liv. 43, 14, 9:
sententia,Dig. 3, 6, 5; cf.:
Berytensis colonia Augusti beneficiis gratiosa,favored, ib. 50, 15, 1:
cupressus odore violenta ac ne umbra quidem gratiosa, materie rara,Plin. 16, 33, 60, § 139.—
II That shows favor, obliging, complaisant (very rare):
gratiosi scribae sint in dando et cedendo loco,Cic. Brut. 84, 290.—Hence, adv.: grātĭōse, out of favor, graciously (postclass. and very rare):
neque sordide neque gratiose,Dig. 26, 7, 7, § 2.—Comp.:
gratiosius,Pseudo Ascon. Cic. Verr. 2, 1, 4, § 11.